SYSTEMEN VOOR ROULETTE

Er is veel geschreven over systemen voor roulette.
Ik zal hieronder de populairste systemen bespreken.

MARTINGALE

Het grondbeginsel van dit systeem bij roulette spelen is dat de speler op enkelvoudige kansen wedt en zijn voorgaande inzet na een verlies verdubbelt, gebaseerd op de theorie dat hij uiteindelijk wel moet winnen.
Als win- en verliesbeurten elkaar grofweg gezien afwisselen, zou dit systeem moeten werken.
Maar af en toe valt er lange tijd alleen maar rood of zwart achter elkaar
(of wat voor ‘gelijke’ inzet de speler ook kiest).
Bovendien vergroot de marge van het huis op de 0 (waarbij de speler de helft van zijn inzet kwijt is) van 1,39% de kans dat zo’n serie plaatsvindt. Als de speler de pech heeft 12 verliesbeurten achter elkaar te krijgen, moet hij $2048 inzetten bij de volgende ronde. Als hij 20 verliesbeurten achter elkaar heeft, moet hij $524.288 inzetten bij de volgende draai aan de cilinder. In veel casino’s is de limiet voor een enkelvoudige kans bij roulette zo’n $500. Maar zelfs bij een casino als The Horseshoe in Las Vegas, dat vrijwel elk bedrag accepteert, heeft de speler een enorm kapitaal nodig om bij de langst mogelijke serie verliesbeurten toch vol te blijven houden.

OMGEKEERDE MARTINGALE

In feite laat de speler de bank martingale spelen bij deze variant in het roulette spelen. Hij laat een inzet op een enkelvoudige kans staan tot de limiet van het huis is bereikt of tot hij zijn winst incasseert. Als hij bijvoorbeeld 12 keer achter elkaar liest begint hij weer met $1 (of met 5). Er is geen groot risico aan verbonden, maar de speler moet erg lang wachten voor hij $2000 kan winnen. Hij heeft al meer dan dat bedrag met begininzetten van $1 verloren.

LABOUCHÈRE

Dit systeem is ook bekend als de `afstreepmethode’. De speler schrijft 1, 2, 3 en 4 onder elkaar op een stukje papier en zet de som van het eerste en het laatste nummer van 1, 2, 3, 4 in. Als de eerste inzet wint, zet hij een streep door de 1 en de 4 en zet de som van de overgebleven nummers in: weer 5 chips. Laten we zeg¬gen dat deze inzet verloren is. Hij voegt een 6 toe aan het eind van het rijtje en zet de som van het eerste en het laatste cijfer in, in dit geval 2 + 6 = 8. Als deze inzet weer verliest, telt hij het eerste en laatste cijfer op om zijn nieuwe inzet te bepalen. Elke keer als hij wint, streept hij 2 cijfers weg. Als het rijtje helemaal is weggestreept, zal hij een winst van 10 chips hebben.
Het probleem met dit systeem is vergelijkbaar met dat van martingale.
Als de speler een lange serie heeft waarin de verliezen 2 keer zo vaak voorkomen als de winstbeurten, zal de inzet astronomisch stijgen.
Door middel van een computersimulatie heeft men laten zien hoe het een speler kan vergaan. De eerste paar gokdagen ging alles goed.
Er werd verondersteld dat de speler 5 uur lang 60 inzetten per uur zou doen, waarbij hij het systeem nauwkeurig volgde.
De eerste 17 dagen werkte het systeem in het voordeel van de speler; hij won bedragen variërend van $31 tot $89. Op de 18e dag sloeg het noodlot toe. Een serie van verliesbeurten stuwde de inzet omhoog tot de limiet van het casino (die voor deze simulatie op $500 was gezet). Om het systeem vol te houden, moest de volgende inzet de som van het eerste en het laatste nummer zijn, namelijk 429 + 87, dus $516, maar de limiet aan die tafel was $500. Op dit moment had de speler $860 verloren, waardoor zijn winst van de vorige 17 dagen, en nog meer, ineens verdwenen was! Dit voorbeeld was een niet verrassende serie winst- en verliesbeurten (W staat voor winnen en V voor verliezen): WVWVVVWVVWVVWVVVWVVVWVWVVWVVWVVVWVVVWV.
of-tewel 11 winstbeurten uit 36 rondes, maar zulke series komen voor.
Dit voorbeeld is een nuttige waarschuwing voor alle ’systeemspelers’ die dieper en dieper in de puree kunnen raken, omdat ze geloven dat ze het lot te slim af kunnen zijn.

OMGEKEERDE LABOUCHÈRE

Een zeer leesbaar boek getiteld De dertien die de Bank van Monte Carlo lieten springen vertelt over de ontwikkeling van een systeem waarbij de bank gedwongen wordt het gevaarlijke labouchère systeem tegen zichzelf te spelen.
Dit klinkt goed, maar alweer is er geen wiskun¬dige rechtvaardiging voor dit systeem. De auteur van het boek, Tony Leigh, beweert dat er series voorkomen waarin een bepaalde enkelvoudige kans overheerst over de tegenovergestelde inzet en dat de speler door kleine verliezen te accepteren op den duur een winnende serie zou hebben, waarbij het casino in de problemen komt en dit de bank laat springen. Het ingebouwde voordeel dat de bank heeft, betekent dat de serie verliesbeurten die onze eerdere speler had minder snel zal voorkomen voor het casino. Een identieke simulatie werd door de compu¬ter gemaakt, met een limiet van $500, om te zien hoe lang het zou duren voor deze limiet werd bereikt. Deze keer had de speler elke dag kleine verliezen van $46 tot $121 gedurende een week, maar op de achtste dag kwam er een geweldige serie winstbeurten die de tafel het springen. De speler won $2000 terwijl zijn inzetten ex¬plosief groeiden in de richting van de limiet. Daarna gin¬gen er echter weer 31 dagen voorbij waarin de speler meer dan zijn gehele inzet kwijtraakte, voordat de volgen¬de winstserie kwam waarbij de speler weer de tafel het springen. Tegen dag 100 verloor de speler gemiddeld $39 per dag.

Speel online roulette klik hierboven.
Tip speel ook eens het burenspel bij roulette